dinsdag 24 mei 2022

Overgave

 Het lukt me steeds beter...


...om te leven in vertrouwen

...om los te laten dat ik de dingen naar mijn hand moet (of kan)zetten

...te weten dat het leven voor me kan werken

...te zijn met dat wat er niet werkt

...niet hard te rennen

...om dat te doen wat mij energie en voldoening geeft

...niet te lang stil te staan bij dat wat dat niet geeft

...niet bezig te zijn met 'schuld' en 'schaamte'

...mijn waarheid te spreken

...de waarheid van een ander te accepteren

...me niet anders te voelen

...me gewoon Olga te voelen

...mijn eigen fouten te zien

...aan me te laten bijdragen

...JA! te zeggen tegen dat wat ik niet ken

...NEE! te zeggen omdat ik er nu 'ff geen zin an heb'

...liefde te voelen stromen in al mijn vezels (en daar dan een liedje over te schrijven)

...te luisteren

...af en toe mijn bek te houden

...in iets totaal nieuws te stappen

...te weten dat ik niet alles hoef te weten

...dat het leven soms wat slomer mag

...dat ik het tempo soms wat opvoer

...niet te rennen, streven, pushen, duwen, trekken


Het lukt me steeds beter Olga te zijn






dinsdag 10 mei 2022

Alleen samen

Zondagavond, na een dag vol gezelligheid met onze beider moeders, kondigde mijn lief aan een rondje (Naarden) vesting te gaan lopen. Ik zei dat ik wel mee wilde. "Maar ik ga wel een podcast luisteren". Prima. Dat wilde ik ook wel. Onze jongste dochter wilde ook mee. En zo gingen we gedrieën op weg, elk met ons eigen verhaal in de oren.

In eerste instantie leek het gek. Dan loop je daar met zijn drietjes en ieder zit op zijn eigen spoor. Van buitenaf zag het er vast vreemd uit. Dan weer liep de 1 voorop, hard lachend om een snedige opmerking in de podcast. Dan weer liepen we met zijn allen hand in hand, stil genietend.

Arthur liep met verhalen over renaissance-kunst, ik met verhalen over liedjes en Ella met het Leven van een Loser (een boek dat ze al zeker 6x heeft gehoord én gelezen). 

Het was een magische wandeling. Het was zo samen! En toch ook weer zo heerlijk op mezelf.  

En terwijl ik luisterde keek ik mijn ogen uit. De zon op mijn dochter's haar, de manier waarop ze hand in hand met haar papa liep... Er werd niets gezegd, maar onze blikken raakten elkaar veelvuldig. 

Van buitenaf zag het er vast vreemd uit. Maar van buitenaf vind ik ook altijd van alles van iedereen.